- Na pewno nie musimy się bać. Poradzimy sobie.
Podeszliśmy trochę bliżej. Wycie co chwilę ustawało i słychać je było jakby w różnych miejscach. Byliśmy na środku lasu. Nie było odwrotu. Od tyłu podszedł nas jakiś wilk. Stworzyłam wir wodny, ale zwierze chyba się nie przestraszyło. Cały czas szło do przodu. Wycofaliśmy się trochę. Przypominałam sobie, że James umie oddychać pod wodą.
- Wejdź do wiru! - krzyknęłam.
- Jesteś pewna? Jeżeli zaczniemy uciekać możemy biec szybciej.
- Tak... zrób to.
James wszedł do wody. Podniosłam wir do góry. Potem chlusnęłam w wilka wodą i zmieniłam ją w lód. Sprowadziłam trąmbę z Jamesem na ziemie.
- Ale tak właściwie po co wszedłem do środka.
- Wiesz.. chciałam odwrócić tobą uwagę, ale wilk nie zajął się tobą zbytnio - powiedziałam po czym przytuliłam się do niego.
<James? Nie gniewasz się?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz